شهریور ۲۶, ۱۳۹۵ 0

یک شرکت مخابراتی چگونه عمل می کند؟ (بخش اول)

نوشته شده توسط :arezuysf درشهریور ۲۶, ۱۳۹۵

فصل ۱: اتاق سوئیچ
مخابرات تلفن ثابت از چند قسمت مهم و اساسی تشکیل شده است:
مهم ترین قسمت آن اتاق سوئیچ دیجیتال نام دارد که اطلاعات تمامی شماره تلفن ها، قطع و وصل شماره تلفن، ارتباط بین مراکز تلفنی و… در آنجا کنترل می شود.
در مرکز الغدیر تمامی شماره ها توسط ۱۰ کامپیوتر کنترل می شوند. با این ۱۰ کامپیوتر می توان در عرض چند ثانیه تلفنی را قطع کرد، شماره تلفنی را تغییر داد، شماره تلفن جدیدی تعریف کرد، شماره تلفن ها را تست کرد و سرویس های ویژه برای یک شماره دایر کرد. مانند سرویس کشف مزاحمت های تلفنی، سرویس انتقال از خط اشغال، سرویس انتظار مکالمات و …
در سالن سوئیچ دو نوع سیستم تلفنی موجود می باشد: S12 که قدیمی می باشد و سیستم حبابی (Hoawei).
سیستم S12 مربوط به ۳۵ تا ۴۰ سال پیش، هنگامی که آلمانها مخابرات الغدیر را تاسیس کردند می باشد. پیش شماره های ۳۳۰۳، ۳۳۰۴،۳۳۷۰، ۳۳۷۱، ۳۳۷۲ و ۳۳۷۳ S12 می باشند.
سیستم Hoawei محصول مشترک کشور های آمریکا، چین و انگلیس می باشد که نسبتاً قدیمی است. البته قطعات این سیستم آمریکایی می باشند. به سیستم حبابی C&C08 هم می گویند.
پیش شماره های ۳۳۰۱، ۳۳۰۲، ۳۳۶۸ و ۳۳۶۹ حبابی هستند
در اتاق سوئیچ دستگاههای بزرگی (به اندازه یک کامیون) وجود دارند که کارت های مخابراتی را خنک می کنند چون مصرف جریان این کارتها در حالت عادی به بیش از ۱۰۰۰ آمپر می رسد که گرمای زیادی تولید می کنند.
مغز سیستم Hoawei کامپیوتری می باشد که دارای هارد دیسک بزرگی است. در این هارد دیسک اطلاعات شماره ها وجود دارد. مثلاً اگر مشترکی با شماره ی ۳۳۰۱۵۴۳۰ بخواهد با شماره ای دلخواه تماس بگیرد این کامپیوتر اطلاعات شماره ی این مشترک را که در هارد دیسک وجود دارد پردازش می کند مثلاً به ردیف M30L6609 می رود. این ردیف از قبل توسط کامپیوتر های اتاق سوئیچ برای این شماره تعریف شده است (به این ردیف (M30L6609) پورت می گویند). این شماره برای کارت هایی فرستاده می شود و این کارتها شماره را به نقطه ی مورد نظر وصل می کنند و به این ترتیب شماره گیری انجام می شود.
به این کامپیوتر که اطلاعات شماره ها را در خود دارد سرور (Server) می گویند که ۱۰ کامپیوتر اتاق سوئیچ با این سرور ارتباط دارند.
لازم به ذکر است که سیستم S12 دارای سرور مرکزی نمی باشد.
برای چند مشترک ۱ کارت وجود دارد که این کارت برای مکالمات مشترک می باشد. یعنی این کارت بوق و پالس تولید می کند. این کارتها معمولاً ۸ مشترکه، ۱۶ مشترکه و ۳۲ مشترکه می باشند. هنگامی که مشترکی از تلفن استفاده می کند دیود نوری این کارت ها خاموش و روشن می شود. سیم های این کابل ها ابتدا به اتاق MDF و سپس به سمت منزل مشترک می روند که در ادامه آن را شرح می دهیم.
کارت های ۸ مشترکه قدیمی تر هستند و با افزایش تعداد مشترکین، کارتهای ۱۶ مشترکه و ۳۲ مشترکه ساخته شدند.
ارتباط بین مراکز تلفن منطقه ۳ شهری از طریق سیستم PCM (Pulse Code Modulation) و ارتباط کابل های کواکسیال انجام می شود. البته فیبر نوری که به تازگی وارد مخابرات شده است می تواند کار چند صد عدد کابل کواکسیال را انجام دهد.
دبیت کارت (DBit Card) چیست؟
به دبیت کارت، ال کارت (L Card) هم می گویند.
هنگامی که شماره را شماره گیری می کنیم این شماره از طریق سوئیچ اصلی وصل می شود. بر روی دبیت کارت کدی درج شده است که پس از وارد کردن این کد قبل از شماره گیری و سپس شماره گیری کردن، سوئیچ فرعی فعال خواهد شد؛ در سوئیچ فرعی *****ی قرار دارد که شماره ی مشترک را ***** می کند و شماره ی مشترک یا بر روی دستگاه IDCaller مقصد نمی افتد یا شماره ای اشتباه نشان داده خواهد شد.
عده ای فکر می کنند که با این کار می توان مزاحمت ایجاد کرد ولی چنین نیست؛ اگر مشترکی از مزاحمت تلفنی شکایت کند، می توان قبل از ***** سوئیچ فرعی شماره ی فرد مزاحم را پیدا کرد و شماره ی او را قطع کرد.

فصل ۲ سالن امتحان (MDF (Main Distribution Frame))
وظیفه ی سالن امتحان، امتحان و تست شماره ها می باشد.
زوج سیم هایی که از اتاق سوئیچ به سمت MDF می آیند و بوق و پالس مشترک را حمل می کنند وارد این قسمت از مخابرات می شوند. ابتدا این زوج سیم ها از طریق کابل های چند ده رشته رشته وارد قسمت پشتی MDF که به آن سر شماره می گویند می شود در این قسمت ترمینال های مستطیل شکلی وجود دارند که در هر کدام از آنها می توان ۶۴ و در بعضی حالات ۱۲۸ شماره را متصل کرد این ترمینال های مستطیل شکل مانند تصویر زیر (به صورت تقریبی) می باشند.

به هر ترمینال چهار سیم متصل می شود. یک زوج سیم به قسمت پایینی ترمینال و یک زوج سیم به قسمت بالایی آن وصل می شود. معمولاً زوج سیم هایی که از اتاق سوئیچ به MDF می آیند به زوج سیم بالایی بالایی ترمینال متصل شده و زوج سیم پایینی توسط دو سیم به قسمت جلویی MDF متصل می شوند که قسمت جلویی MDF هم مانند سر شماره دارای همین ترمینال ها می باشد و زوج سیم پایینی سر شماره به زوج سیم پایینی قسمت جلویی MDF متصل می شود. البته در سرشماره این ترمینال ها به صورت افقی قرار دارند و به آن MDF افقی می گویند.
به این ترمینالها بوخت (Bucht) (که از یک کلمه ی آلمانی گرفته شده است) می گویند.
به قسمت جلویی MDF بوخت و به قسمت سرشماره بوخت افقی می گویند.
سیم های قسمت بالایی بوخت ها توسط کابل های چند ده رشته به اتاق کابل در طبقه ی زیر زمین مخابرات الغدیر می روند و به این قسمت از مخابرات اتاق کابل می گویند. این کابل ها وارد حوضچه اصلی مخابرات شده و از این حوضچه انشعاب پیدا می کند و به حوضچه های فرعی می روند و از حوضچه های فرعی وارد دکه های مستطیل شکلی که به آنها کافو می گویند می شوند. در درون کافو هم بوخت وجود دارد. شماره ی مشترکین از سر دیگر بوخت ها وارد کابل زیر زمینی شده و از آنجا به کابل هوایی که بر روی دیوار است منتقل می شوند و سپس از کابل هوایی توسط جعبه پست منشعب شده و به منزل مشترکین وارد می گردد.
بر روی کافو ها کلمه ی KV نوشته شده است.
چگونه شماره ی مشترک را از بوخت و سر شماره پیدا کنیم؟
این کار به راحتی انجام می شود. ابتدا از نرم افزار شرکت مخابرات گزینه ی مسیر کابلی یک اشتراک را انتخاب می کنیم. در صفحه ای که باز می شود، شماره ی مشترک را می نویسیم و کلید F8 را می زنیم. در این صورت اطلاعات شماره ی مشترک از قبیل آدرس بوخت، آدرس منزل، شماره پورت سوئیچ و… نشان داده می شود.
به طور مثال شماره ی ۳۳۷۳۵۴۳۰ را در نظر می گیریم. پس از زدن F8 شماره بوخت در ردیف ام دی اف/ اونوی ۲٫۵ نشان داده می شود. به طور مثال شماره بوخت ۴۶-۷-۹۸ می باشد. عدد ۹۸ نشان دهنده ی ردیف بوخت می باشد؛ این عدد در قسمت جلویی MDF بر روی زمین و همچنین بالای بوخت ها نوشته شده است که باید آن را بخوانیم. در هر ردیف بوخت ها هشت طبقه وجود دارد که از بالا به پایین شمارش می شوند. طبقه هفتم را شمارش می کنیم و مانند شکل بالا اتصالی ۴۶ را پیدا می کنیم. این اتصالی برای مشترکی با شماره ی ۳۳۷۳۵۴۳۰ می باشد.
برای پاک کردن صفحه ی اطلاعات مشترک کلید F7 را می زنیم.
نکته: بوختهای MDF 100 تایی و ۲۰۰ تایی هستند که بوخت های صدتایی تیره رنگ، آلمانی هستند، بوخت های صدتایی شیری رنگ، خارجی هستند و بوخت های صد تایی سفید رنگ، ایرانی هستند که کیفیت آنها به ترتیب کم می شود. بوخت های دویست تایی ایرانی هستند و کیفیت خوبی ندارند. شمارش بوخت های دویست تایی مشکل تر می باشد.
میز امتحان چیست؟
دستگاهی است که با آن می توان شماره ی مشترک را از سالن سوئیچ تا منزل مشترک تست کرد و حتی می توان فهمید که تلفن مشترک سالم است یا خیر. ابتدا اطلاعات بوخت شماره ی مشترک را پیدا می کنند و پس از وصل کردن بند هایی به شماره ی بوخت مشترک ( این بند ها به میز امتحان متصل است) با میز امتحان این شماره آزمایش می شود. این بند ها دو زوج سیم بالایی و پایینی بوخت ها را از هم جدا می کنند و همانطور که گفته شد، زوج سیم بالایی بوخت به سمت منزل مشترک می رود و زوج سیم پایینی به سرشماره و سالن سوئیچ متصل است.
چگونه خرابی در سیستم مخابرات ثبت می شود و چگونه آن را پیگیری می کنند؟
ابتدا مشترکی که شماره اش خرابی دارد، با شماره ی ۱۷ تماس تلفنی می گیرد و شماره ی خود را در ۱۷ ثبت می کند.
این شماره وارد سیستم ۱۷ مخابرات می شود و مسئول ۱۷ می تواند آن را مشاهده کند. از اطلاعات این شماره پرینت گرفته می شود گرفته می شود (نظیر اطلاعات بوخت ها و…) سپس با میز امتحان این شماره تست می شود و خرابی این شماره ممکن است در داخل مرکز و یا در بیرون مرکز باشد که با میز امتحان این خرابی مشخص می شود. مثلاً ممکن است این خرابی از اتصال دو زوج سیم باشد یا خط مشترک پاره شده باشد.
پس از تست شماره، در صورتی که ایراد از بیرون مرکز باشد، فرم خرابی صادر می شود، این فرم خرابی در کامپیوتر و در فیلد شبکه>ثبت خرابی، با شماره ی روی فرم ثبت شده و سپس این فرم را به مامور می دهند و مامور خط مشترک را تا منزل مشترک تست می کند. اگر ایراد از سیم کشی منزل باشد، مامور بوق را از سر داخله به مشترک تحویل می دهد. در ضمن ایرادات سیم کشی داخل منزل به عهده مخابرات نمی باشد.
در صورت وجود عیب در داخل مرکز آن عیب را پیدا کرده و بر طرف می کنند. این عیب ممکن است از سالن سوئیچ باشد و یا ممکن است رانژه های MDF پاره شده باشند و یا زوج سیم ها به خوبی به بوخت ها متصل نشده باشند.
پس از برطرف شدن مشکل تلفن، فرم های خرابی به مرکز بر می گردد و توسط کامپیوتر در فیلد خرابی>اعلام رفع خرابی، با شماره ی روی فرم ثبت می شوند و پس از آن کادر های موجود در فرم خرابی پر می شود و سپس این فرم بایگانی می شود. مشترکانی که بیش از ۲ بار در یک ماه اعلام خرابی به ۱۷ کنند، به خرابی آنها رسیدگی نمی شود.
خرابی های تلفن به شرح زیر می باشند:
سیم کشی داخلی مشترک:
داخلی خراب اخطار اوّل، داخلی خراب اخطار دوم، مشترک نبود (در منزل)، اصلاح توسط مشترک.
دیگر خرابی ها:
کابل هوایی(پاره شدن کابل)، رانژه کافو، پست، سرداخله، آریو (RU)، مرکزی، همشنوایی، اتصال a,b (وصل دن دو سیم تلفن به یکدیگر)، باتری (به این صورت که دو خط تلفن به یکدیگرجریان می دهند)، اتصال زمین
رانژه چیست؟
به سیم های مخابراتی رانژه می گویند.

کابل برگردان چیست؟
در بعضی از کافو ها به دلیل تقاضای بیش از حد شماره تلفن، این کافو ها پر می شود و مخابرات مجبور می شود که بعضی از شماره ها را به کافو های خلوت انتقال دهند که به این کار کابل برگردان می گویند. البته کابل برگردان در MDF هم می تواند انجام شود.

اونو چیست؟
در بیرون از مخابرات دکه های بزرگی در کنار خیابان و در بعضی مواقع در مغازه ی در بسته ای که متعلق به مخابرات می باشد وجود دارد. این دکه ها یک مخابرات کوچک هستند. یعنی در این دکه ها دستگاه سوئیچ و MDF وجود دارد که چندین شماره را کنترل می کنند و کل سیستم اونو از طریق ۲ زوج فیبر نوری با مخابرات در ارتباط می باشد. معمولاً بر روی اونو ها کلمه ی ONU درج شده است.

فیوز های موجود در بوخت ها چه کاری انجام می دهند؟
اگر ولتاژ زیادی روی خط تلفن مشترک بیفتد، کارت های دستگاه سوئیچ می سوزند ولی فیوزها از سوختن این کارت ها جلوگیری می کنند. کارت های سوئیچ گران قیمت هستند.

در هر روز چند متر رانژه در MDF مصرف می شود؟
مصرف سیم رانژه بستگی به تعداد درخواست های مشترکین مبتنی بر دائری یک خط جدید و یا کابل برگردان دارد. به طوری که در هر روز حدود ۳ قرقره ۳۰۰ متری مصرف می شود که هر قرقره حدود ۱۷ هزار تومان قیمت دارد. در روز های پر کار مصرف رانژه به ۱۰ قرقره هم می رسد.
فرم سیم بندی چیست؟
مشترکی که می خواهد خط تلفن جدیدی را بگیرد به امور مشترکین تلفن مراجعه می کند. در فرم سیم بندی یک بوخت و یک بوخت افقی تعریف می شود که افراد راژه کش MDF بوخت ها را رانژه کشی می کنند و خط جدید را حداکثر تا ۷۲ ساعت بعد به مشترک تحویل می دهند.
PAP چیست؟ PAP نام پروتکل اینترنتی می باشد.

رانژه های رنگی را نام ببرید.
رانژه سفید قرمز برای سیستم PCM، رانژه قرمز آبی برای اینترنت ADSL و رانژه سفید مشکی برای خط تلفن معمولی می باشند.

بوخت اسپیلیتر را تعریف کنید.
به بوختی که سرویس های اینترنت ADSL متصل می شوند بوخت اسپیلیتر می گویند که با بوخت های معمولی کی متفاوت است. بوخت اسپیلیتر از بوخت های معمولی جدا است.

DRO چیست؟
اگر کسی از تلفن های کارتی استفاده ی غیر مجاز کند، در سالن MDF دستگاهایی به نام DRO بوق تلفن را قطع می کند.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

طراحی و پیاده سازی : آژانس خلاقیت سایتینجا آژانس خلاقیت سایتینجا